De Woestijn


De Woestijn

De Mondoverdiaanse Woestijn

De Berbers zijn het oudst bekende volk dat Noord-Afrika en de Sahara heeft bewoond. De term Berber heeft zijn oorsprong in de late Oudheid, toen het voor het eerst gebruikt werd om de Noord-Afrikaanse stammen aan te duiden die buiten de Romeinse invloedssfeer leefden. Tegenwoordig zijn Berbers voornamelijk te vinden in Marokko, Algerije Tunesië en Libië. Meer dan de helft van de Noord-Afrikanen stammen af van Berberse voorvaderen.

De Numidiërs worden op hun beurt weer beschouwd als voorouders van de Berbers. Numidië was in de oudheid ongeveer het gebied dat tegenwoordig het noorden van Algerije en een deel van Tunesië is.

De eerder genoemde Sahara in het noorden van Afrika is de grootste zandwoestijn en een van de bekendste woestijnen wereldwijd. De Sahara bestond voor het ontstaan voor het overgrote deel uit savanne en er leefden dan ook veel plantensoorten. In deze perioden konden mensen zich goed handhaven in deze gebieden als verzamelaar en jager. Tot een miljoen jaar terug waren er nog planten terug te vinden die we tegenwoordig alleen in natte, vochtige gebieden aantreffen of zelfs in de tropen. Zo'n 6000 tot 4000 jaar geleden trad in de Sahara en Arabië een abrupte verwoestijning op.

Mondo Verde legt de link tussen alle geschiedkundige verbondenheid van de diverse stammen en enkele typische uiterlijke landschapskenmerken: aan de ene kant het Berberhuisje en het Marokkaanse paviljoen als symbool voor de volkeren en het type bouwwerken, aan de andere kant met dieren zoals Nubische geiten, kamelen en leeuwen die in een omgeving worden getoond die sterk overeenkomt met de natuurlijke elementen van hun habitat. Zo wonen de kamelen ook bij ons gewoon in de woestijn (Sahara) en zal met de aanleg van de savanne onder meer voor de witte leeuwen een expansie van het Afrikaanse continent binnen Mondo Verde plaatsvinden. De aanleg van een apart eiland met ringstaartmaki’s, draagt hier ook aan bij. Met de nieuwe verblijven en extra diersoorten ontstaat Afrika als compleet continent binnen het thema van de wereldtuinen.

De kameel is een hoefdier uit de onderorde der eeltpotigen. Kamelen kunnen wekenlang zonder te drinken in leven blijven. Ze verliezen erg weinig water, onder andere doordat ze pas gaan zweten op het moment dat hun lichaamstemperatuur boven de 40 °C komt. De nieren zijn in staat om veel water uit de voorurine in het bloed terug te nemen. Ook kunnen ze grote uitdroging moeiteloos doorstaan. Als een kameel drinkt, drinkt hij bijzonder veel, meer dan 100 liter achter elkaar, tot 60 liter per minuut. In de bulten wordt vet opgeslagen, dat dient als energiereserve bij voedselgebrek. Als de bulten niet worden aangesproken, staan ze rechtop. Bij voedselschaarste, wanneer de kameel teert op het vet in de bult, gaan de bulten naar een kant hangen. De dikke vacht beschermt de dieren zowel tegen extreme hitte als extreme kou. De kamelen op Mondo Verde zijn geboren in 2010 in Ouwehands Dierenpark te Rhenen.

De Anglo-Nubische geit is een geitenras, dat in Engeland is ontstaan door een aantal verschillende maar voornamelijk Oosterse rassen met elkaar te kruisen. In de tweede helft van de negentiende eeuw werden er op Engelse stoomboten melkgeiten uit Egypte en andere delen van Afrika meegenomen. In Engeland werden deze hangoorgeiten gekruist met Engelse landgeiten. Rond de eeuwwisseling hebben de Engelsen drie oosterse bokken geïmporteerd, die belangrijk waren voor de verdere ontwikkeling van het ras. Deze bokken zijn de stamvaders van het Anglo-Nubische ras, welke in 1910 officieel is erkend door de British Goat Society. Nubische geiten vallen niet alleen op door hun markante uiterlijk en statige houding, maar ook door hun zachte en aanhankelijke karakter. Ze worden steeds vaker op kinderboerderijen gehouden. De Nubische geiten van Mondo Verde leven hier al jaren. Geregeld wordt de bok verwisseld zodat we eigen geiten kunnen behouden op Mondo Verde.